Jak doskonale wiadomo, większość państw Unii Europejskiej jest jednocześnie członkami NATO. Sojusz Północnoatlantycki wymaga od swoich członków wydatków na zbrojenia na poziomie 2% produktu krajowego brutto. Niestety wymóg ten większość państw najzwyczajniej ignoruje. Sztokholmski Instytut do spraw badań nad pokojem międzynarodowym (SIPRI) wskazał, że wydatki w Niemczech, Włoszech czy Hiszpanii były do tej pory bliższe 1,5% PKB. Ciężar zobowiązań oparty był dotychczas na Stanach Zjednoczonych, które wydają na zbrojenia aż 3,7% swojego PKB.
Inwazja Rosji na Ukrainę diametralnie zmieniła jednak nastawienie rządów do tego zagadnienia. Choć akurat Polska spełniała do tej pory wymóg NATO i dla przykładu w ubiegłym roku wydała ponad 2,3% PKB na obronność, to prezes PiS Jarosław Kaczyński zapowiedział, że w 2023 roku wydatki te zostaną zwiększone do 3%, a Ministerstwo Obrony Narodowej już poinformowało, że na koniec 2022 wyniosą one 2,4%.
Podobne działania zapowiedziały również inne kraje Unii Europejskiej, w tym Niemcy. Okazuje się nawet, że o ile w ubiegłym roku państwa UE wydały łącznie na obronność 220 miliardów euro, o tyle w nadchodzących latach mają na ten cel wydawać aż o 200 miliardów euro więcej.
Kto zatem zarabia na modernizacji armii i ogólnym dozbrajaniu się Polski oraz innych krajów? Przekonamy się poniżej. Zdecydowanie największymi beneficjentami tego scenariusza są dwie amerykańskie spółki zbrojeniowe, a liderem konkretnie jest:
Lockheed Martin 
Lockheed Martin to największy koncern zbrojeniowy na świecie. Powstał w 1995 roku w ramach połączenia korporacji Lockheed i Martin Marietta. Zatrudnia ponad 140 tysięcy osób na całym świecie. Siedziba koncernu znajduje się w Bethesda, w stanie Maryland, a jego akcje notowane są na nowojorskiej giełdzie NYSE.
Najbardziej znane produkty firmy to samoloty wojskowe takie jak F-35 Lightning II, czyli wielozadaniowy samolot bojowy piątej generacji, F-117 Nighthawk (samolot bombowy zbudowany w technologii stealth) i myśliwiec F-22 Raptor. Ważnymi elementami w portfolio spółki są także rakiety kosmiczne, bezzałogowe sondy kosmiczne oraz sztuczne satelity.
Lockheed Martin produkuje również przeciwpancerne systemy rakietowe Javelin. Od startu wojny na Ukrainie na Wschód trafiło już około 8 tysięcy rakiet w cenie 78 tysięcy dolarów za sztukę. Sama wyrzutnia wielokrotnego użytku to kolejne 100 tysięcy. Ponadto, firma ta produkuje samobieżne zestawy rakietowe M142 HIMARS i M270 MLRS, które obecnie zbierają laury w Donbasie.
Raytheon Technologies
Raytheon Technologies to amerykański międzynarodowy konglomerat, który jest jednym z największych na świecie – pod względem przychodów i kapitalizacji rynkowej – producentów sprzętu lotniczego i kosmicznego, a także dostawców usług wywiadowczych i z zakresu cyberbezpieczeństwa. Firma powstała zaledwie dwa lata temu w ramach połączenia United Technologies Corporation i Raytheon Company.
Raytheon Technologies znany jest z pocisków kierowanych, systemów obrony powietrznej, silników lotniczych, satelitów i dronów. Siedziba spółki mieści się Waltham, w stanie Massachusetts. Zatrudnia ona około 180 tysięcy pracowników, a jej akcje notowane są na nowojorskiej giełdzie NYSE.
BAE Systems 
BAE Systems to międzynarodowy koncern przemysłu zbrojeniowego i lotniczego, powstały 30 listopada 1999 roku z połączenia British Aerospace (BAe) i Marconi Electronic Systems (MES). Do swoich rynków macierzystych koncern zalicza: Australię, Arabię Saudyjską, Republikę Południowej Afryki, Szwecję, Wielką Brytanię oraz oczywiście Stany Zjednoczone, gdzie powstaje większość technologii koncernu.
Koncern posiada swoje placówki w wielu krajach na wszystkich kontynentach, w tym w Polsce. Zatrudnia on łącznie ponad 90 tysięcy pracowników i jest notowany na londyńskiej giełdzie LSE. Bae Systems produkuje taki sprzęt wojskowy jak:
- Samoloty BAE Hawk i Eurofighter Typhoon
- Samoloty bezzałogowe BAE HERTI i BAE Corax
- Bojowe wozy piechoty M2 Bradley
- System obrony antybalistycznej Ballistic Missile Defense (THAAD)
- Haubice M777 kalibru 155 milimetrów
- Przeciwpancerne pociski kierowane MILAN 2
Rheinmetall
Rheinmetall to niemiecka spółka zbrojeniowa, założona już w 1889 roku, z siedzibą w Düsseldorfie. Firma jest notowana na frankfurckiej giełdzie Börse Frankfurt i słynie dziś z produkcji czołgów Leopard i samobieżnych haubic PzH2000. Co istotne, Rheinmetall poinformował już swoich akcjonariuszy, że w związku ze wzrostem wydatków na obronność w Europie, spodziewa się on zwiększenia sprzedaży aż o 25% w ciągu najbliższych dwóch lat.
Thales
Thales to francuski koncern elektroniczno-zbrojeniowy. Przedsiębiorstwo powstało w 2000 roku, a jego siedziba mieści się w Paryżu. Notowane jest ono na francuskiej giełdzie Euronext w Paryżu i zatrudnia ponad 80 tysięcy pracowników. Thales produkuje między innymi pociski przeciwlotnicze Starstreak i jednorazowe wyrzutnie pocisków przeciwpancernych NLAW.
Northrop Grumman
Northrop Grumman to amerykański gigant branży zbrojeniowej o globalnym zasięgu działania, powstały w wyniku przejęcia w 1994 roku przez Northrop Corporation wytwórni lotniczej Grumman Aircraft Engineering Corporation.
Jest on obecnie trzecim na świecie dostawcą produktów i usług obronnych oraz największym producentem lotniskowców, krążowników i okrętów podwodnych. Siedziba spółki mieści się w Falls Church, w stanie Wirginia. Zatrudnia ona około 100 tysięcy osób, a jej akcje notowane są na nowojorskiej giełdzie NYSE.
Olin
Olin to amerykańska firma odpowiedzialna za produkcję amunicji. chloru i wodorotlenku sodu. Powstała już w 1892 jako spółka chemiczna, mająca na celu wytwarzanie materiałów wybuchowych, Amunicję zaczęła produkować jednak już zaledwie sześć lat później, a dziś jest największym jej dostawcą dla amerykańskiej armii i działa na całym świecie.
Od początku rosyjskiej inwazji, Ukraina otrzymała 50 milionów sztuk amunicji – od pistoletowej po artyleryjską. Za produkcję większości z nich odpowiada właśnie Olin.
AeroVironment
AeroVironment to amerykańska spółka zbrojeniowa, założona w 1971 roku, z siedzibą w Arlington, w stanie Wirginia. Notowana jest ona na amerykańskiej giełdzie NASDAQ. AeroVironment słynie przede wszystkim z lekkich powietrznych maszyn bojowych zasilanych energią solarną.
Ponadto, firma ta jest czołowym dostawcą niewielkich dronów, nazywanych także amunicją krążącą, dla amerykańskiej armii – w tym przede wszystkim modeli RQ-11 Raven i Switchblade.
Baykar
Baykar to turecka firma zbrojeniowa specjalizująca się w inteligentnych powietrznych pojazdach bezzałogowych. Powstała w 1984 roku, a jej siedziba mieści się w Stambule. Flagowym produktem firmy bez wątpienia jest dziś dron Bayraktar TB2.
Bayraktar TB2 – postrach rosyjskich czołgów
Te bezzałogowce służą do przeprowadzania rozpoznania, naprowadzania artylerii, a także do bezpośredniego atakowania przenoszonymi bombami. Dron ma 6,5 metra długości oraz 12 metrów rozpiętości skrzydeł. Może pozostawać w powietrzu do 27 godzin, jego zasięg to 150 kilometrów, a maksymalna prędkość jaką może rozwinąć to około 220 kilometrów na godzinę. Maszyna waży 650 kilogramów.
Armia ukraińska do tej pory używała dronów do niszczenia rosyjskiej broni, w tym czołgów i wyrzutni pocisków ziemia-powietrze Buk. Same drony Bayraktar TB2 osiągają pułap 8 tysięcy metrów i zrzucają z dużej wysokości rakiety naprowadzane laserem. Mają być tak skuteczne, że nawet Mychaiło Podoljak, doradca prezydenta Wołodymyra Zełenskiego, określa je mianem „superbroni”. Twierdzi również, że rosyjskie czołgi po trafieniu rakietą zrzuconą przez takiego drona „płoną bez zarzutu”.
Każde wojsko zamawia tureckie drony
Ukraina na początku rosyjskiej inwazji miała 20 sztuk TB2, ale wiadomo, że Rosjanie kilka zniszczyli, a Turcja w trybie przyspieszonym cały czas dostarcza nowe jednostki. Łącznie, od wybuchu wojny do końca czerwca, Ukraina otrzymała blisko 50 tych maszyn, a na lipiec zakontraktowane i opłacone zostały kolejne, nie wiadomo w jakiej ilości.
Mało tego – dziś praktycznie cały świat jest klientem tureckiej firmy Baykar. Nawet Polska, już w ubiegłym roku, kupiła cztery zestawy tych dronów bojowych. W zestawach będą 24 bezpilotowce uzbrojone w pociski przeciwpancerne. Pierwszy zestaw bezzałogowców trafi do Sił Zbrojnych RP do końca 2022 roku. Całość zamówienia zostanie zrealizowana do końca 2024. Warto dodać, że jeden dron Bayraktar TB2 kosztuje, w zależności od zastosowanego uzbrojenia, od 5 do 11 milionów dolarów.
