Czy warto inwestować w edukację rolniczą?

180

W dobie globalizacji i bezproblemowej dostępności żywności w krajach europejskich, często zapominamy o tych, którzy ją produkują i jak ich praca wpływa na nas wszystkich. A okazuje się, iż edukacja rolnicza w Polsce to ponad 400 lat tradycji. Jej formy oraz treści przekazywane rolnikom zarówno kiedyś jak i dziś były dostosowane do aktualnych oczekiwań rolników i potrzeb wsi polskiej. Mimo pojawiających się głosów o słabej kondycji tego kierunku edukacji, szkoły rolnicze w kraju istnieją i cały czas powstają nowe. Co więcej, cała branża rolnicza w Polsce cały czas znajduje się w fazie dynamicznego rozwoju.

Dziś w rolnictwie stawia się na nowoczesność, zmechanizowanie maszyn i urządzeń, przez co, codzienne obowiązki stają się lżejsze. A także na uprawy ekologiczne, które cieszą się coraz większym zainteresowaniem i w praktyce okazują się naprawdę dochodowym biznesem. Ważnym aspektem jest również otwieranie się na nowe kierunki i trendy w rolnictwie.

Czy zatem warto inwestować w edukację rolniczą, aby nasze gospodarstwa cały czas się rozwijały, generowały satysfakcjonujące zyski, a kolejne pokolenia pragnęły związać swoją zawodową przyszłość z rolnictwem? Jakie możliwości oferuje dziś edukacja rolnicza w Polsce? Przekonamy się w dalszej części tekstu. Zacznijmy jednak od zaprezentowania odrobiny historii edukacji rolniczej w naszym kraju, aby zrozumieć jak bardzo jest ona istotna:

Historia edukacji rolniczej w Polsce

Początki oświaty rolniczej w Polsce

Genezy edukacji rolniczej w Polsce należy doszukiwać się w XVIII wieku, kiedy to Józef i Kazimierz Czartoryscy założyli szkołę dla ekonomów i administratorów. Pod koniec tego samego stulecia szerokie działania na rzecz stworzenia oświaty rolniczej w Polsce można zauważyć też w pracach Komisji Edukacji Narodowej, która wprowadziła projekt uczenia rolnictwa we wszystkich typach szkół. Projekt nie wszędzie został jednak wdrożony ze względu na brak przygotowanych kadr. Wcześniej to szkoły parafialne były jedynymi placówkami oświatowo-wychowawczymi w środowiskach wiejskich, które przekazywały wiedzę agrarną.

Okres rozbiorów

Okres rozbiorów znacznie opóźnił rozwój oświaty rolniczej w Polsce. Pod koniec XIX wieku pojawiły się w zaborze austriackim i pruskim zorganizowane formy oświaty rolniczej, a na początku XX wieku już we wszystkich zaborach nastąpił pewien rozwój szkolnej i pozaszkolnej oświaty rolniczej. Warto dodać, że pod koniec XIX wieku powstała koncepcja założeń organizacyjno-programowych szkoły rolniczej oraz koncepcja modelu ludowej szkoły rolniczej, a nawet teoretyczne podstawy działalności przysposobienia rolniczego oraz tworzenia nowoczesnej uczelni rolniczej i systemu oświaty rolniczej.

Istotną rolę w rozwoju edukacji rolniczej w Polsce odegrała Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie (SGGW), uważana za najstarszy i największy ośrodek tego typu w Polsce. Jej początki sięgają 23 września 1816 roku, kiedy utworzono Instytut Agronomiczny w miejscowości Marymont (obecnie jest to część dzielnicy Warszawy o nazwie Bielany). W ramach Instytutu powstał Rządowy Instytut Weterynarii, a całość w 1840 roku przekształcono w Instytut Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa. Próby rusyfikacji polskich szkół doprowadziły ówczesny Instytut na skraj likwidacji. W konsekwencji szkoła została przeniesiona do Rosji. Do stolicy Polski wróciła w 1918 roku. Wraz z odzyskaniem niepodległości, uczelnia została upaństwowiona i przemianowana na Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego, gdzie problematyką wychowania do pracy w rolnictwie zajmowali się Władysław Grabski i Wiktor Bronikowski. Pierwszymi jej Wydziałami były: Rolniczy i Leśny.

Gwałtowny rozwój edukacji rolniczej

Znaczący rozwój szkolnictwa rolniczego nastąpił po wejściu w życie, 9 lipca 1920 roku, ustawy o ludowych szkołach rolniczych, która zobowiązała ówczesne Ministerstwo Rolnictwa i Dóbr Publicznych oraz samorząd terytorialny i gospodarczy do stworzenia, w okresie 20 lat, dwóch szkół (jednej męskiej i jednej żeńskiej) w każdym powiecie. Z kolei niezależna uchwała sejmowa stanowiła, że na rzecz oświaty rolniczej ma zostać przyznanych 245 ośrodków rolnych.

Głównym celem szkół ludowych było przygotowanie rolników do prowadzenia własnego gospodarstwa rolnego oraz kształtowanie świadomości w duchu patriotyzmu. Program nauki był w nich zsynchronizowany z sezonami prac w gospodarstwie tak, by nauczyć się wiązać teorię z praktyką. Krzewieniem oświaty na wsi, od 1926 roku, zajmowało się także pozaszkolne przysposobienie rolnicze. W 1932 ustawą z dnia 11 marca szkoły ludowe zostały przekształcone na szkoły przysposobienia rolniczego. Do wybuchu II wojny światowej taka forma nauczania była najbardziej popularna wśród ludności wiejskiej.

W okresie II RP powstawały także Uniwersytety Ludowe. W 1938 roku było ich 15. Inną formą oświaty rolniczej w tym czasie było średnie szkolnictwo rolnicze. W 1939 było w Polsce 18 średnich szkół rolniczych, w tym 10 liceów i 8 gimnazjów. Trzeba podkreślić, że najsilniejszą stroną kształcenia rolniczego, zarówno w szkołach niższych jak i średnich, było przygotowanie praktyczne.

Oświata rolnicza w Polsce po II wojnie światowej

W latach 1945-1990, pomimo częstych zmian koncepcji edukacji rolniczej, przeważała tendencja jej rozwoju, intensyfikacji oraz różnicowania form. Na system szkolnej oświaty rolniczej składają się obecnie: zasadnicze, średnie i policealne szkoły rolnicze oraz wyższe uczelnie rolnicze.

Edukacja rolnicza dziś Młoda, nowoczesna farmerka analizuje uprawy przy pomocy laptopa

Zawody z zakresu edukacji rolniczej

Edukację w branży rolniczej można zacząć już w szkole średniej. Do wyboru są odpowiednio szkoły zawodowe, gwarantujące gotowy fach oraz praktyczne umiejętności do pracy w zawodzie oraz technikum, umożliwiające oprócz fachu kontynuację nauki na uczelni wyższej. Obecnie, w Polsce istnieje 59 szkół rolniczych, podległych Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które mogą kształcić w zawodach określonych rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej w sprawie kwalifikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, takich jak:

  • Cukiernik
  • Jeździec
  • Kucharz
  • Mechanik-operator pojazdów i maszyn rolniczych
  • Ogrodnik
  • Operator maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego
  • Piekarz
  • Przetwórca ryb
  • Pszczelarz
  • Rolnik
  • Rybak śródlądowy
  • Przetwórca mięsa
  • Technik agrobiznesu
  • Technik architektury krajobrazu
  • Technik hodowca koni
  • Technik inżynierii środowiska i melioracji
  • Technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki
  • Technik ogrodnik
  • Technik przetwórstwa mleczarskiego
  • Technik pszczelarz
  • Technik rolnik
  • Technik rybactwa śródlądowego
  • Technik technologii żywności
  • Technik turystyki na obszarach wiejskich
  • Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej
  • Technik weterynarii
  • Technik żywienia i usług gastronomicznych.

Kluczowe cele szkół rolniczych

Priorytety szkół rolniczych stanowią obecnie takie działania, jak:

  • Modyfikacja kierunków i treści kształcenia, w dostosowaniu do zmieniających się warunków produkcji i życia na wsi
  • Unowocześnianie bazy dydaktycznej szkół i placówek rolniczych, poprzez doposażenie w urządzenia, sprzęt i maszyny do produkcji rolniczej i przetwórstwa
  • Rozszerzanie i różnicowanie oferty edukacyjnej dla dorosłych mieszkańców wsi, uwzględniającej ich potrzeby i oczekiwania w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych
  • Upowszechnianie kształcenia modułowego z ukierunkowaniem na zapewnienie indywidualizacji procesu nauczania i zwiększenie elastyczności kształcenia
  • Włączanie szkolnictwa rolniczego we współpracę z placówkami i instytucjami oświatowymi, naukowymi, doradztwa rolniczego organizacjami branżowymi i podmiotami gospodarczymi w kraju i za granicą
  • Podnoszenie jakości i efektywności kształcenia poprzez tworzenie ośrodków egzaminacyjnych dla egzaminów zawodowych i potwierdzania kwalifikacji nabytych w formie kształcenia ustawicznego.

Czy zatem warto inwestować w edukację rolniczą? Nowoczesna farma ekologiczna

Od pewnego czasu można zauważyć pewne trendy wpływające na kształt rolnictwa. Ludzie na nowo wracają na łono natury i doceniają zdrowe, ekologiczne jedzenie. Stwarza to nie tylko same trendy i kierunki, dokąd zmierza rolnictwo, ale również możliwości potencjalnie bardzo atrakcyjnego zarobku dla przedsiębiorców. Ludzie często wybierają odpoczynek za miastem, doceniając spokój, świeże powietrze, bliskość zwierząt i dobre jedzenie – zwłaszcza obecnie, po tym jak w ubiegłym roku zostali zamknięci w domach ze względu na przymusowy lockdown i zatęsknili za kontaktem z przyrodą oraz przebywaniem na świeżym powietrzu.

Ogromnie perspektywiczny wydaje się obecnie nurt rolnictwa ekologicznego, które kładzie nacisk na produkcję zdrowych, świeżych warzyw i owoców, a także wiejskiego nabiału najwyższej jakości. Produkcja takich produktów jest także elementem polskiej kultury i tradycji, dlatego warto wykorzystać te elementy jako pomysł na biznes. Oczywiście jednak, efektywne prowadzenie uprawy ekologicznej wymaga specjalistycznej wiedzy, dlatego właśnie w tym zakresie niezbędny jest element edukacji w zakresie rolnictwa.

Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments